Ֆոտոշարքով դեպի Ջրվեժի արգելոց

Ֆոտոշարքով դեպի Ջրվեժի արգելոց

« 1 of 2 »
No Comments blognoteՀետաքրքիր

Հայաստանի զարմանահրաշ վայրերով. վիրտուալ ճամփորդություն

Պատմում է Ինգա Բաբայանը

 

Հայաստանը լի է չքնաղ վայրերով։ Այն հիացնում է իր զարմանահրաշ բնությամբ և հնագույն կառույցներով, որոնք պահպանվել են երկար դարեր շարունակ։

Հայաստանը ամեն տարի հյուրընկալում է հարյուր հազարավոր զբոսաշրջիկների, որոնք միշտ զարմանքի և հիացմունքի խոսքերով են հեռանում մեր երկրից։ Եվ դա զարմանալի չէ, քանզի Հայաստանը զբոսաշրջիկներին շատ բանով կարող է զարմացնել’ բնությամբ, հնուց պահպանված կառույցներով, մշակութային կոթողներով և ազգային խոհանոցով։

Հայաստանը լի է տեսարժան վայրերով։ Դրանցից մի մասը հայտնի են և բոլորի կողմից սիրված։ Սակայն Հայաստանում կան նաև շատ չքնաղ վայրեր, որոնք, ցավոք սրտի, անհայտ են մեծամասնության համար։

Շատերի համար անհայտ վայրերը իրոք հիասքանչ են և արժանի են ավելի մեծ ուշադրության։ Հենց այդպիսի վայրերից է կազմված մեր այսօրվա վիրտուալ ճանապարհորդությունը։

 

Քարերի սիմֆոնիա

Քարերի սիմֆոնիան ներկայանում է հսկա հնգանկյուն և վեցանկյուն բազալտե սյուներով (մոտ 50մ բարձրության), որոնք զարմանալի սիմետրիկության պատճառով ձեռագործ են թվում: Բնության կողմից կերտված, գետի վրա կախված այդ սյուների շարանը հիշեցնում է երաժշտական գործիք` «Բազալտե երգեհոն»: Կիրճով հոսում է Ազատ գետը, լրացնելով քարե շքեղությունը ջրի աղմուկով:

 

Թռչկանի ջրվեժ

Թռչկանի ջրվեժը հիացնում է բյուրեղյա մաքուր ջրով և այն շրջապատող գեղեցիկ բնությամբ։ Սա աշխարհում ամենաբարձր ջրվեժն է և միևնույն ժամանակ ամենացածրը, ուստի այն նաև խորհրդանշականորեն կոչվում է <<Հայկական Նիագարա>> ։ Այն ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում և պահպանվող տարածքների ցանկում։

 

Տառերի պուրակ

Գտնվում է Արտաշավան գյուղում, Արագած լեռան արևելյան լանջին: Այն կառուցվել է 2005թ.-ին հայոց գրերի ստեղծման 1600 ամյակի առթիվ` հայտնի ճարտարապետ Ջիմ Թորոսյանի նախագծով: Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է հայոց այբուբենի 39 զարդաքանդակ տառերը:

 

Դենդրոպարկ

Դենդրոպարկում աշխարհի տարբեր բուսականության գոտիներում աճած շուրջ 500 տեսակի ծառատեսակներ ու թփուտներ կան: Անդրկովկասի ենթալպյան գոտում այս այգին առաջինն է, որտեղ բնական անտառը վերաձեւավորվել է անտառային այգու, եւ ուր հայտնվող ցանկացած մարդ իրեն զգում է դրախտում: 

 

Քարի լիճ

Քարի լիճ՝ Արագած լեռան լանջին գտնվող լճակ։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից 3207 մ է, հայելու մակերեսը 0,12 կմ: Բյուրականից Քարի լիճ երթևեկելի ճանապարհ կա: Լճի արևելյան ափին օդերևույթաբանական կայան է տեղակայված: Լիճը սովորաբար շրջապատված է ձնով, այդ պատճառով էլ ջուրը միշտ սառն է:

 

Սրանք Հայաստանի չքնաղ վայրերից մի քանիսն էին, և դեռ կան այսպիսի հիասքանչ բազմաթիվ այլ վայրեր, որոնք բացահայտված լինելու կարիք ունեն։

Հայաստանը գաղտնիքներով լի, զարմանահրաշ երկիր է, և շատ անգամ այն բացահայտված չէ նույնիսկ մեր՝  հայերիս համար։ Մենք պետք է գնահատենք մեր ունեցածը և հպարտանանք դրանով, քանզի մեր ունեցածը իսկական հարստություն է։

 

 

No Comments Աշխարհի շուրջ

Գեղատեսիլ բնություն, չքնաղ կլիմա, հյուրընկալ մարդիկ․ վիրտուալ ճամփորդություն

Պատմում է Աննա Մանուչարյանը

 

Հայաստանը փոքր տարածքով, բայց շատ խորն իմաստով մի երկիր է․ գեղատեսիլ բնություն, չքնաղ կլիմա, հյուրընկալ մարդիկ, մեծ, հայկական – ավանդական  ընտանիքներ: Այսպես կարելի է անթիվ բնութագրեր տալ մեր արևաշող ու հրաշագեղ երկրին։ Մենք բազում գողտրրիկ ու չքնաղ վայրեր ունենք, որոնցից մեկն էլ Տավուշի մարզի Վարագավան գյուղն է՝ շրջապատված հարուստ բուսականությամբ:

Գյուղին վերևից պահպանում է մի հրաշալի ճարտարապետական  կառույց ՝ Նոր Վարագավանք միջնադարյան վանքային համալիրը, որը հիմնադրել  է Դավիթ իշխանը:

Ճանապարհին անհնար է չգերվել առատ բուսականությամբ և գեղեցիկ անտառներով: Խորհուրդ եմ տալիս այցելել հատկապես գարնան ամիսներին՝ տեսնելու բնության հառնումը: Վստահ եմ՝ դուք մի պահ կկտրվեք իրականությունից:

Մինչ նշանակետին հասնելը կան բազում կանգառներ, որոնք ոչ պակաս գեղեցիկ են: Կարելի է զմայլվել Սևանա լճի անասելի շքեղությամբ, մի քանի լուսանկար կատարել քաղաք Դիլիջանում, օրինակ ՝ <<Միմինո>> ֆիլմին նվիրված արձանախմբի  մոտ,  և իհարկե շարունակել շրջայցը դեպի Իջևան:

 

 

No Comments Աշխարհի շուրջ

Գնա՞նք Թռչկանի ջրվեժ․ վիրտուալ ճամփորդություն

Պատմում է Եվա Բերբերյանը

 

Ուզում եմ ձեզ ներկայացնել Հայաստանի ամենահայտնի ու սիրված մարզերից երկուսի ՝ Լոռիի ու Շիրակի սարերի մեջ թաքնված, Չիչխան գետի վրա գտնվող, հորդ ու աղմկոտ Թռչկանի ջրվեժը, որ գերել ու ամեն տարի կանչում է իր մոտ: Այդ փաստից կարող ենք եզրակացնել, որ հոգնեցնող չէ ու ամեն անգամ ճանապարհին նոր զգացողություններ են արթնանում, կարծես առաջին անգամ տեսնելիս լինես: Ճանապարհը՝ ջրվեժին հասնելու համար բարդություններ ու էքստրիմ սիրող մարդկանց համար է՝ բեռնատար, բարձր սարեր, նեղ ճանապարհ, որով անցնելիս քեզ թվում է շուռ կգաս ծառերի մեջ: Ամեն բլուրն անցնելուց հետո բացվող մի նոր հրաշք տեսարան: Սարերի սառը ջուրը կարող ես վայելել ճանապարհը կիսող աղբյուրից: Իջնում ես բեռնատարից, քեզ թվում է ջրվեժը չքացավ, անցնում ես ջրերի միջով, բարձր սարերի տակ կանգնած զգում ես, թե ինչքան փոքր ես դու աշխարհի վրա, սկսում ես լսել ջրվեժի գոռացող ձայնը ու փարթամ ծառերի ճյուղերի արանքից քեզ են հասնում ջրի կաթիլները: Բարձրանում ես քարերի վրա ու սկսում կանգնեցնել ժամանակը՝ լուսանկարելով դիմացդ վազող ջրերը: Դժվար թե նկարների մեջ տեսնեք այն ինչ իրականում է, բայց իմ լուսանկարներում հնարավորինս այնպես եմ մատուցում, որ զգաք այն, ինչ կտեսնեիք ձեր աչքերով, կլսեիք ականջով: Ջրվեժի բարձր ձայնը ստիպում է միմյանց լսելու համար ձայնը բարձրացնել:

Եթե ոգեշնչվեք ու որոշեք գնալ, ուրեմն հետևեք խորհուրդներիս.

  • ձեզ հետ ունեցեք սրբիչ ու հողաթափեր՝ ջրերի միջով անցնելու ու ջրվեժին մոտ գնալու համար
  • ձեր հետ տարած սնունդը վայելելուց հետո, չմոռանաք հավաքել մնացորդներն ու աղբը վերցնել
  • հարմար կոշիկներ, արևապաշտպան գլխարկ, անձևանոց. եղանակն անկանխատեսելի է

Իսկ ինչպե՞ս գնալ, կհարցնեք, սիրով պատմեմ:

Երթուղին դեպի Թռչկան՝

  • Երևան-Ապարան-Սպիտակ- Շիրակամուտ գյուղ: Այդտեղից էլ գյուղի բնակիչները բեռնատարով, կամ այլ մենքենայով կուղեկցեն ձեզ դեպի Թռչկանի ջրվեժ:

Ճանապարհին առաջին կանգառն անում ենք Ապարանում, օգտվում ենք Գնթունիկի համեղ ուտեսներից ու առաջ շարժվում: Սպիտակ քաղաքով ենք անցնում, հետո ճանապարհի երկու կողմում տեսնում եք կարտոֆիլի, կաղամբի դաշտեր, այդտեղ աշխատող մարդկանց:
Դե իսկ Շիրակամուտ անունը հեշտությամբ կարող եք բացատրել.սիրուն գյուղ է այգիներով, կոկիկ, ներկված դարպաստներով տներով:

 

Ինչու՞ հենց Թռչկանը՝

  • այն հեռու է իրական աշխարհից
  • բնական հուշարձան է, կուսական,աննկարագրելի սիրուն
  • Թռչկանի մոտ հասկանում ես, որ մարդը բնության հետ ներդաշնակ պետք է ապրի

Բնությունը շռայլորեն մեզ է բաշխել իր գեղեցկությունը, մենք էլ պետք է պահպանենք ու խնամենք այն:

 

Գնացե՛ք Թռչկան:

 

 

 

No Comments Աշխարհի շուրջ

Հայաստանի գանձը՝ Տավուշ

Պատմում է Դիանա Հովհաննիսյանը

 

Այս օրերին, երբ բոլորս տանն ենք ու ամեն կերպ փորձում ենք զբաղմունք փնտրել ու չձանձրանալ, առաջարկում եմ միասին վիրտուալ ճամփորդել դեպի հյուսիս արևելյան մարզ։

Տավուշն աշխարհի ամենագեղեցիկ, չքնաղ ու տարբերվող տեղանքներից մեկն է: Ուղիղ համեմատական է օրինակ Շվեյցարիայի բնության հետ։ Տավուշի մարզկենտրոնն Իջևանն է, որն իր ջերմ գիրկն է առնում յուրաքանչյուրին։

 

Տավուշը գնտվում է երկրի հյուսիսում, և պետք է ճանապարհվենք Գեղարքունիքի մարզով։ Դեռ չենք էլ հասցնում կշտանալ կապուտաչյա Սևանի գեղցկությամբ, երբ արդեն մտնում ենք Տավուշ տանող թունելը։ Դուրս գալուն պես աչքերդ ծակում է շողացող արևն ու շլացուցիչ բնությունը. կարծես մի նոր աշխարհ մտնես։

Քանի որ գրեթե բոլորին հայտնի է միայն Դիլիջանը, ես կփորձեմ Ձեզ համար բացահայտել մնացյալ քաղաքներից երկուսը ու իմ հարազատ Չինարի գյուղը։

Ներկայիս Իջևանի տարածքում այն ժամանակ եղել են բազում իջևանատներ, որոնք սպասարկել են հիմնականում առևտրականներին, մեծահարուստներին։ Հնում քաղաքը կոչվել է Քարվանսարա (1780-ական թթ.), և միայն խորհրդային տարիներին այն վերանվանվել ու դարձել է Իջևան։ Իջևանում զբոսաշրջիկներին հետաքրքրող վայրեր շատ կան. օրինակ՝ Մակարավանքը, որը կառուցվել է 10-13-րդ դարերում, Ենոքավանը, որտեղ կա էքստրիմ պարկ, Դենդրոպարկը՝ Իջևանի բուսաբանական այգին։ Իջևանում ամեն տարի կազմակերպվում են տարբեր մրցույթներ, փառատոններ, ձիարշավներ և այլն։ Մի խոսքով՝ Իջևանն իդեալական վայր է ակտիվ հանգստի սիրահարների համար։

Երևի թե շատերդ եք լսել պատմական Շամշադինի շրջանի (ներկայումս Բերդ քաղաք) մասին։ Եթե լսել եք, բայց պատկերացում չունեք քաղաքի մասին, առաջարկում եմ հարմար տեղավորվել, որովհետև ճամփորդությունը դեռ երկար, բայց շա՜տ հետաքրքիր կընթանա։

Քաղաքը կոչվել է Բերդ՝ այնտեղ գտնվող ամրոցի անունից, որը Ցլիկ Ամրամի նստավայրն է եղել (Մուրացան «Գևորգ Մարզպետունի»)։ Իսկ Շամշադին անվանել են պարսիկները, որը թարգմանաբար նշանակում է «արևի երկիր»։ Եվ իրոք որ՝ արևի երկիր է Շամշադինը։ Կլիման այնքան բարենպաստ է, որ բնակչությունն արդեն սկսել է արևադարձային մրգեր աճեցնել (կիվի, բանան)։ Բերդում կա հայտնի «Սորան» կոչվող վայր, որտեղից երևում է ամբողջ քաղաքը։ Եվ Սորանում ամեն տարի հատապտուղների, մեղրի փառատոն է լինում։ Թեև Բերդ քաղաքը փոքր է, և առանձնապես ժամանցի վայրեր չկան, սակայն քաղաքի մթնոլորտը բավարար է՝ քաղաքը վայրկենական սիրելու համար։

Եվ իհարկե, ինչպես նշեցի, պետք է ուղևորվենք դեպի իմ հարազատ գյուղ, դեպի Չինարի։ Գյուղի անունը գալիս է գյուղում գտնվող հաստաբուն «Չինարի» ծառի անվանումից, որն արդեն 124 տարեկան է։ Գյուղը սահմանամերձ է։ Եղել են տարիներ, երբ գյուղ գնալը ռիսկային էր, բայց այն անսահման սերը, որն ունեմ գյուղիս հանդեպ, ստիպում էր ամեն տարի գնալ։ Հիշում եմ՝ 13-14 տարեկան էի, հերթական անգամ, ամռանը գնացել էի գյուղ։ Այդ տարի շատ էին կրակոցները։ Մի օր, գիշերը ժամը 1:00-ի սահմանում սկսեցին շատ ուժեղ կրակոցներ հենց գյուղի ուղղությամբ։ Մեծ տատիկս, որ իր ողջ կյանքում ապրել է Չինարիում, կրակոցների տակ, ում համար արդեն սովորական էին դարձել կրակոցները, այդ օրն առաջին անգամ նկատեցի վախ նրա աչքերում։ Եվ այդ օրվանից ինձ համար նպատակ դարձավ մեծ տարիքում աշխատել մեր և հարևան երկրի հարաբերությունները հարթելու ուղղությամբ։ Գյուղում կա վանք՝ Խորանաշատը, որը, ցավոք սրտի,մինչ օրս չեմ գնացել,որովհետև շատ վտանգավոր է։ Եվ քանի որ բնակչությունը շատ հավատքով ու իսկական հայի ոգով է, մի քանի տարի առաջ, համեմատաբար ապահով վայրում կառուցվեց մի խաչ, որտեղ կարելի է մոմ վառել ու աղոթել։ Գյուղում կա հուշարձան, որտեղ տնկված է 84 սոճի՝ ի հիշատակ հայրենական պատերազմին զոհված Չինարիի գյուղացիների։ 2019թ.-ի ամռանը Չինարին ինձ համար դարձավ մի նոր բացահայտում։

Պարզվում է՝ գյուղում կան շատ հետաքրքիր ու առասպելական վայրեր։ Գյուղի սարերից մեկում մի քանի տարի առաջ դամբարան է գտնվել։ Ասում են՝ մեր գյուղացի մի դպրոցական տղա երազ է տեսել, որ պետք է բարձրանա իրենց տան մոտի սարը և փոս փորի։ Տղան ամեն առավոտ ծնողներին ասել է, որ գնում է դպրոց, բայց իրականում բարձրացել է սարն ու փոս փորել։ Եվ երբ բացահայտվել է տղայի սուտը, ծնողներն ու գյուղից մի քանի հոգի բարձրացել են այդ սարը, որտեղից էլ գտնվել է դամբարանի քարը։ Այժմ այդ քարը գտնվում է Չինարիի Մշակույթի տան ետնամասում։

Մեկ այլ հետաքրքիր փաստ Չինարիից։ Ասում են, որ գյուղին շատ մոտ գտնվել է մեկ այլ գյուղ, որը, ըստ ամենայնի, երկրաշարժի հետևանքով հայտնվել է հողի տակ։ Ցավոք սրտի այն հնարավոր չէ ուսումնասիրել, որովհետև վտանգավոր վայրում է գտնվում։ Հուսով եմ՝ մի օր հնարավոր կլինի պեղումներ կատարել։ Գուցե շատ հետաքրքիր ապացույցներ գտնվեն…

Չնայած նրան, որ բավականին երկար ստացվեց նյութը, մեծ սիրով ավելի շատ կգրեի, որովհետև այնքան ասելու բան կա, այնքան ցույց տալու վայրեր կան։ Եթե միայն Չինարիում այդքան չբացահայտված փաստեր կան, որոնց մասին անգամ ես չգիտեի, չեմ էլ կարող պատկերացնել ուրիշ քաղաքների ու գյուղերի առասպելների ու անհայտ վայրերի մասին, որոնք վստահաբար կարող եմ ասել, որ կան։ Հուսով եմ՝ կարողացա այս նյութով հետաքրքրություն արթնացնել յուրաքանչյուրիդ մեջ։ Ի դեպ, ամառվա հանգիստն իդեալական կլինի Տավուշի մարզում, այնպես որ առաջարկում եմ արդեն մտածեք, թե նշված վայրերից որտեղ եք գնալու առաջինը )։

 

 

No Comments Աշխարհի շուրջ

Վիրտուալ ճամփորդություն դեպի Կապան

Պատմում է Սոֆի Առաքելյանը

Հաշվի առնելով երկրում տեղի ունեցող արտակարգ իրավիճակը այս պահին՝ սկսել ենք նոր նախագիծ՝ «Վիրտուալ ճամփորդություն»: Քանի որ ես ծնունդով Կապանից եմ և գրեթե ամեն տարի իմ ամառային արձակուրդները անցկացնում եմ այնտեղ, ես Ձեզ հետ կկիսվեմ և կպատմեմ իմ հայրենի Կապանի մասին։

Կապանը Սյունիքի մարզկենտրոնն է: Այն գտնվում է Խուստուփ լեռան հյուսիսային ստորոտում՝ Ողջի գետի և նրա Վաչագան ու Կավարտ վտակների ափերին: Երևանից Կապան ընդհամենը 320կմ է, իսկ Իրանից՝ 80 կմ:

Ամեն անգամ Կապան գնալիս միշտ հետևում եմ ճանապարհին. ճանապարհը երկար է՝ Արարատ, Վայոց Ձոր, Սյունիք: Հասնելուն պես աջ կողմի վրա տեղադրված է կարմիր գույնի մի ցուցանակ, որտեղ մեծ տառերով գրված է «ԿԱՊԱՆ»: Դա տեսնելով հասկանում ես, որ մի քիչ էլ և դու արդեն Կապան քաղաքում ես։ Վերջին տարիներին Կապանը շատ է փոխվել և գեղեցկացել: Քաղաքի կենտրոնում, նախկին շատրվանին փոխարինել է նոր շատ գեղեցիկ երգող շատրվանը, որը դարձել է քաղաքի բնակիչների և հյուրերի զբոսանքի վայրը։ Իր ուրույն տեղով առանձնանում է նաև Գարեգին Նժդեհ հրապարակը։

Քաղաքից 7 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է 10-11 դարում կառուցված Վահանավանք եկեղեցական համալիրը։ Այն մի գեղեցիկ եկեղեցական կոթող է։ Տեղացիները և Կապան հյուր եկած զբոսաշրջիկները հաճույքով են լինում այդտեղ և հիանում ճարտարապետական այդ հիանալի կոթողով: Կան նաև այլ եկեղեցական համալիրներ ինչպիսիք են՝ Երիցավանքը, Բաղաբերդը, Տանձափարախը (Նապատ) և այլն։

Նախորդ տարի ամռանը Կապանում կազմակերվել էին տարբեր միջոցառումներ, համերգներ, փառատոններ, ճամբարներ։ Այդ տարի ամենամյա «Ուսանողական ամառ» ճամբարի շրջանակներում, ուսանողները այցելում էին Ջերմուկ, Արցախ, մասնակցում տարբեր ինտելեկտուալ խաղերի, կինոդիտումների և այլն։

Միջոցառումներից մեկը դա Կապանի օրն էր, որը նշեցինք օգոստոսի 17-ին, թեպետ սովորաբար այն տոնում ենք հոկտեմբերին: Կապանի օրը հնարավորություն ընձեռնեց բոլոր այն սովորողներին և ուսանողներին, որոնք գտնվում են այլ մարզերում կամ մեկ այլ քաղաքում, գալ և մասնակից լինել այդ օրվան։ Երբեք քաղաքիս այդքան ուրախ չէի տեսել: Կարելի է ասել «Ասեղ գցելու տեղ չկար»։ Օրը էլ ավելի հիշարժան և անմոռանալի դարձրեցին «Ռեինկարնացիան» և Կապան քաղաքում բոլորի կողմից սիրված «Նեմրան»։ Այս դրական և երաժշտական էմոցիաներից հետո միջոցառումը ավարվեց Կապանի հիմնով և ամենագեղեցիկ հրավառությամբ։ Երբ տեսնում ես, որ շուրջ բոլորդ նկարում են, դու ուղղակի նայում ես երկնքին և վայելում այդ գունեղ հրավառությանը։ Այդ պահին երբ տեսնում էի բոլորի երջանիկ հայացքները, էլ ավելի էի ոգեշնչվում և Կապանում մնալու ցանկությունս անսպառ էր։

Սիրում եմ Կապանս իր ամեն ինչով։ 

 

 

No Comments Աշխարհի շուրջ

Վիրտուալ ճամփորդություն. Գնա՞նք Լաստիվեր

Պատմում է Աննա Ստեփանյանը

Որոշեցի՝ էսօրվանից կտրվում եմ էս «Արտակարգ իրավիճակ»ից ու գնում եմ «Լաստիվեր», մի տեսակ էքստրիմալ ճամփորդության անհագ ցանկություն կա: Կգա՞ք… Հա, մոռացա նշել՝ վիրտուալ եմ ճամփորդում: ))

Լաստիվերը գտնվում է Հայաստանի հյուսիս-արևելքում՝ Տավուշի մարզում, Ենոքավան գյուղի ծայրամասում: Ցանկացած հրաշք տեսնելու համար պետք է չարչարվել, տանջվել՝ նպատակին հասնելու բերկրանքը անբացատրելի է, ուստի չենք հանձնվում և շարժվում ենք առաջ: Պետք է Տավուշի խիտ անտառներով իջնել Խաչաղբյուր գետի կիրճը, որտեղ էլ գտնվում է այդ թաքնված գանձը: Իսկ արահետի վերջում մեր առջև կբացվի Լաստիվերի ջրվեժի գեղեցիկ տեսարանը:

Բոլորիս նպատակը մեկն է՝ տեսնել փայտե փոքրիկ տնակները՝ շինված ծառերի վրա, «Լաստիվեր» քարանձավը և իհարկե, փառահեղ ջրվեժը: Չենք մոռանում, որ ճամփորդությունը էքստրեմալ է, ուստի ոչ մի դեպքում չպետք է հանձնվենք և պետք է հասնենք մեր նպատակակետին: Չեմ ստի, կասեմ, Լաստիվերի ձորը իջնելու ճանապարհը շատ բարդ է: Այն մի նեղլիկ արահետ է՝ ձորի բերանին: Արահետը բարդ լինելով մեկ տեղ՝ ունի նաև իր հետաքրքրությունները: Դժվարությունները չենք նկատի, եթե շուրջբոլորը ուսումնասիրելով գնանք առաջ: Քաղաքի գրեթե աղտոտված օդից կտրվել՝ մաքուր օդ ենք գտել, ագահի նման շնչում ենք: Օդը մեզ ուժ է հաղորդում, և չնայած այս բոլոր դժվարություններին, մենք չենք հոգնում և առաջ ենք գնում:

Հասանք… Հիմիա մեր առջև բացվել է մի դրախտային տեսարան: Այնքա՜ն գեղեցիկ են ժայռերի ու քարերի վրա կառուցված փայտե փոքրիկ  տնակները, որ ակամայից ցանկություն է առաջանում այնտեղ ապրելու: Մի բաժակ սուրճ, մաքուր օդ և փայտե տնակներ…

Իհարկե, այս բնությունը վայելելու համար նույնիսկ շաբաթներն են քիչ, սակայն մեր ժամանակը բավականին սուղ է և մենք պետք է շտապենք «Խաչաղբյուր» ջրվեժ: Չենք մոռանում, մաքրում ենք ձեռքերը և պահպանում ենք հիգիենա: Այո՛, նույնիսկ այս էքստրեմալ պայմաններում: Մի քանի տեղ ցատկոտելով՝ մեր առջև բացվում է մի գեղատեսիլ տեսարան: Ջրի ձայնը կարող ես անվերջ լսել, վայելել մաքուր օդը և իհարկե` թռչունների ծլվլոցը…

Անհամբեր ենք, ցանկություն կա «Լաստիվեր» քարանձավը տեսնելու: Գնում ենք առաջ… Հողը սահում է ոտքերի տակից և չի թողնում ամուր կանգնել, սակայն դա մեզ չի կանգնեցնում և մենք սլանում ենք առաջ: Քարանձավը շատ մեծ ու խորն է: Քարանձավի հատակին պատերից պոկված շատ հանքաքարերի բեկորներ կան: Ասում են, որ այդ հանքաքարերը այնքան թանկարժեք են, որ հին ժամանակներում մարդիկ գալիս էին՝ դրանք պատերից քերելու:

Էսպես ճամփորդեցինք… Մի փոքր կտրվեցինք մեր առօրյա ձանձրույթից, հասանք Տավուշի մարզ՝ Լաստիվեր:  Թեպետ ճանապարհը բարդ էր, համենայն դեպս էքստրիմի սիրահարների համար էր: Պահպանեք հանգստություն, հիգիենա: Շուտ-շուտ լվացեք ձեռքերը, և հետևեք հրահանգներին: Առողջություն: ))

 

 

No Comments Աշխարհի շուրջՀետաքրքիր

Աշնան երանգները Ստեփանավանի դենդրոպարկում

Ստեփանավանի դենդրոպարկը յուրահատուկ և զարմանալի վայր է․ վայր, որտեղ կտրվում ես իրականությունից և միաձուլվում բնությանը։ Այս հրաշք այգուն մենք անդրադարձել ենք մեր նախորդ հոդվածներից մեկում, որին կարող եք ծանոթանալ հետևելով հղմանը, իսկ այժմ առաջարկում ենք վայելել աշնանային Դենդրոպարկի գեղեցկությունը՝ դիտելով այս ֆոտոշարքը։

Նշենք, որ լուսանկարները տրամադրել է մեր հետևորդ Արման Թորոսյանը։

 

No Comments Աշխարհի շուրջ

Անգոլացի հյուրերը Գառնի, Գեղարդում

Երեկ մեր թիմը գնացել էր Գառնի, Գեղարդ հետաքրքիր weekend ունենալու և լավ օր անցկացնելու համար։ Քանի որ վստահ ենք, որ շատերդ բազմիցս եղել եք Գառնի, Գեղարդում, չենք ուզում անդրադառնալ այս վայրերի պատմամշակութային կողմերին, այլ ուզում ենք պատմել, թե ինչ մթնոլորտ էր տիրում այնտեղ։

Այն, որ Գառնի, Գեղարդը զբոսաշրջիկների սիրելի վայրերից է, դրանում կասկած չկա, բայց երեկ այնտեղ մի յուրահատուկ իրավիճակ էր։ Նայում ես․ մի կողմում՝ չինացիների խումբ, մյուս կողմում՝ ֆրանսիացիների խումբ, մյուս կողմում՝ անգլիացիների մի մեծ խումբ․ բոլորը ոգևորված ծանոթանում են Գառնու տաճարի պատմությանը․․․ Հանկարծ տաճարի տարածք է մտնում Անգոլայից ժամանած զբոսաշրջիկների այս խումբը, որը գրավում է բոլորի ուշադրությունը։

Այս խմբից մի այլ կարգի դրական էներգետիկա էր գալիս, այնքան գեղեցիկ էին նրանք․ մոտեցանք և շփվեցինք նրանց հետ, հաճույքով լուսանկարվեցին մեզ հետ weekends.am–ի համար և պատմեցին, թե որքան են հավանել մեր երկիրը․ անգամ ընկերացանք։

Նրանք գրավել էին բոլորի ուշադրությունը, ու այնքան հաճելի էր, որ մեր ազգակիցները ոչ թե տարօրիանակ և խեթ հայացքներ էին գցում նրանց կողմ, ինչպես տարիներ առաջ էր, այլ բոլորը ցանկանում էին նրանց հետ նկարվել, ասես ինչ-որ հայտնի խումբ եկած լիներ։

Նրանք էլ իրենց հերթին էին հայերի հետ սելֆիներ անում։ Մի խոսքով, ո՛չ մաշկի գույնը նշանակություն ուներ, ո՛չ ազգությունը, ուղղակի մարդկային ջերմ միջավայր էր․․․ Էսպես շատ դրական լիցքերով օր ունեցանք, նոր ընկերներ ձեռք բերեցինք և հաճելի ժամանակ անցկացրինք։ Իսկ մեր անգոլացի  հյուրերը իրենց հետ տարան բազմաթիվ լավ տպավություններ, հայկական ջերմ ընդունելություն և լիքը սելֆիներ․․․

 

 

No Comments blognote

Հաղարծին վանքային համալիրի լեգենդը

Հաղարծին. 10-րդ դարի հայկական վանքային համալիր Հայաստանի Տավուշի մարզում, Դիլիջան քաղաքից 18 կմ հեռավորության վրա։

Վանքային համալիրը կառուցվել է 10-13-րդ դարերի ընթացքում։ Վանքի մասին տեղեկություններ է տալիս Կիրակոս Գանձակեցին: Ծաղկում է ապրել XII դարի վերջին – XIII դարի սկզբին՝ Խաչատուր Տարոնացու առաջնորդության ժամանակ։ Որպես ուսումնագիտական կենտրոն հիշատակվում է (Կոստանդին Դ, Ստեփանոս Օրբելյան) XIII դարի առաջատար մշակութային կենտրոնների շարքում։

Առասպելը պատմում է, որ վանքի բացման և օծման արարողությունների ժամանակ մի արծիվ էր ճախրում գլխավոր եկեղեցու գմբեթի վրա, և դրանով իսկ այն հայտնի դարձավ որպես խաղացող (կամ ճախրող) արծվի վանք («հաղ» նշանակում է խաղ, իսկ «արծին» նշանակում է արծիվ):

 

Նյութում տեղ գտած լուսանկարները տրամադրել է մեր հետևորդ Լյուդմիլա Մկրտչյանը։

 

No Comments Աշխարհի շուրջՀետաքրքիր
error: Նյութը ձեռք բերելու համար դիմեք հեղինակին